بیانیه ی هیئت داوران دوازدهمین جشنواره ی تئاتر تجربه

 

آگوستو بوال،تئاتر امروز جهان را تئاتر "نیازها و ضرورت ها"می­نامد.تئاتری مبتنی بر نیاز به کشف و آگاهی، و ضرورت فهم و فهمیدن و تفاهم ، در جهانی پر از جهل و سوءتفاهم. و بر پایه­ی همین باور، کارگردانهای محبوبش را از میان هنرمندانی بر می­گزیند که بر اساس نیاز و ضرورت زمانه، آگاهانه قالب های اجرایی کلاسیک را کنار می­گذارند و هر گوشه­ی جهان را صحنه­ی تئاتر می­انگارند؛ از کشتزارهای برنج تایلند تا معادن قلع بولیوی. او معتقد است هر گروه و قوم و قبیله، در جوامع روستایی و شهری، از کارگران و کشاورزان گرفته تا دانشجویان و فرهیختگان، با تکیه بر تجربه­های فردی و اجتماعی، و نیازهای زمانه و ضرورت­های روزگار، تئاتر خود را بر ­می­گزیند، خلق می­کند، پرورش می­دهد و به بار می­نشاند، تجربه­ای که شاید در اقوام و گروه­های دیگر فراهم نشود، و یا امکان به ثمر رسیدنش هرگز به وجود نیاید.

اینک ماییم و همراهی با تجربه­ی دانشجویان در دوازدهمین جشنواره­ی تئاتر تجربه، با آثاری که از نظر تنوع مضامین و فضاها مثال زدنی بودند؛ مرزهای اسطوره و تاریخ را -از گیلگمش تا سامانیان و روزگار معاصر- درنوردیدند، به گوشه گوشه­ی سرزمین­های دور و نزدیک سرکشیدند؛ از دانمارک و دوبلین تا اروپای شرقی و یونان، و از حلبچه­ی کردستان تا دشت عباس و آبادان و تهران، و یا در ناکجاآبادی فرضی، سرزمین خویش را آفریدند و ما را به میهمانی سکوت و توهم و خلوت و سیاهی بردند؛ در جهانی مجازی. این رنگ آمیزی و تکثر، نشان از نشاط و پویایی دانشجویان تئاتر این سرزمین دارد، ودر عین حال نوید روزهای بهتری را برای تئاتر ایران می­دهد...در روزگاری بهتر و بسامان تر.

با اینهمه، همچنان بر این باور پای می­فشاریم که هر تجربه­ی اجرایی به عناصری نیاز دارد تا تبدیل به یک تجربه­ی تئاتری شود.، عناصری که فقدان هر یک ازآنها، لذت دگردیسی تجربه­های بصری به تئاتر را از مخاطب می­گیرد و امکان همآوایی میان هنرمند و تماشاگر را درخلق و کشف جهانی متفاوت سلب می کند. خواندن، آموختن، تحقیق و مطالعه، خلاقیت و نوآوری، تمرین و تمرکز، دقت نظر و احترام به مخاطب از جمله­ی  این عناصرند. چندان دلخوش نیستیم که بگوییم؛ تعدادی از آثار این دوره­ی جشنواره، به شدت از کمبود این عناصر رنج می­بردند، و همین باعث شد که در حد اتود های کلاسی باقی بمانند و پنجره­ای به روی ما نگشایند. و از پنجره­های بسته تنها دریغی می­ماند و حسرتی برای هوای تازه.

با اینهمه، شادمانیم که همه­ی آثار به نمایش درآمده در این جشنواره، در عین رنگارنگی و تنوع، در یک نکته مشترک بودند؛ اعتراض. اعتراض به آنچه که هست و نباید باشد، اعتراض به آنچه که نیست و غیبتش هر حضوری را بی معنا می کند. اعتراض به مثابه­ی نیاز و ضرورت زمانه­­ای که دانشجویانش طلایه داران آگاهی و حقیقت و تفاهم و صلح و دوستی­اند. شنیدن صدای این اعتراض دشوار نیست؛ حکایت تپیدن­های دلهاست، وناله­هایی که رساتر شدند و به فریاد بدل گشته­اند. کاش گوش شنوایی باشد...کاش.

هیئت داوران دوازدهمین جشنواره ی تئاتر تجربه :

 ناصح کامگاری - نادر برهانی مرند-محسن علیخانی- مهتاب نصیرپور- محمد رحمانیان

 

 

/ 0 نظر / 19 بازدید